Hurma ağacı

Yetimin biri Rasulullah (sav)’a gelerek, "Ey Allah’ın Rasulu! Filancanın bahçesindeki bir hurma yere yıkıldı. Emredin de, o ağacı bana versin, ben de bahçemin duvarına koyayım" dedi. Rasulullah (sav) adamı çağırıp; "Ağacı şu adama verirsen sana cennette bir hurma bahçesi verileceğine kefil olurum" buyurdu. Ama adam bu teklifi kabul etmedi.

Bunun üzerine Ebu Dahdah adama: "Ağacı bana ver. Ben de sana kendime ait bütün hurma bahçemi vereyim" dedi. Adam bunu memnuniyetle kabul etti. Sonra Ebu Dahdah Rasulullah (sav)’a giderek: "Ey Allah’ın Rasulu! Ben o adamın ağacını hurma bahçem karşılığında satın aldım. Sana veriyorum. Sen de adamı çağırıp ona ver" dedi.

Rasulullah (sav) Ebu Dahdah’ın bu hareketine o kadar sevindi ki, üst üste; "Ebu Dahdah cennette nice büyük ve değerli hurma ağaçlarına sahip oldun" buyurdu. Daha sonra Ebu Dahdah bahçesine gitti ve hanımına: "Bahçeden çık! Ben bahçeyi cennette bir ağaç karşılığında sattım" dedi. Hanımı da: "Ne kadar kârlı bir alışveriş yapmışsın" dedi.

(Mücmeuz-Zevaid 10/3242)