ÖLÜM!

ÖLÜM!

Anne benim yorganım maviydi
Neden beyaz örttün üstüme
Pamuk gibiydi yatağım
Neden bugün taştan gibi
Gece lambasını yakmayı unutmuşlar
Oysa annem bilirdi karanlıktan korktuğumu
Yağmur mu yağdı acaba etraf toprak kokuyor
Anne yatağıma böcekler girdi alır mısın
Hafta sonu da değil neden yıkadılar beni
Üstelik yabancı kişiler
Neden ağlıyorsun anne
Yoksa bana küstün mü?

Beyaz kanatlı iki kişi geldi yanıma
Biri sağıma durdu, biri soluma
Sorular sordular bana hiçbirini bilemedim
Bunları bana öğretmemiştin
Aç saçlarını, ipek saçlarını görsünler demiştin
Şimdi saçlarım alev alev yanıyor anne
Şimdi tırnaklarımı böcekler yiyor
Çok korkuyorum ağlıyorum
Duyuyor musun?

Ne olur kurtar beni
GÜNAHKARIM ANNE!!!!!